Finland: van winterdepressie naar zomergevoel
De afgelopen tijd is Finland getransformeerd van een kille, grauwe massa tot een zomers geheel. Naar nu blijkt wonen er echt mensen naast ons, die ook kunnen praten. In de winter zie of hoor je niemand. Nu groet iedereen met een grote glimlach, terwijl men in T-shirt de tuin onderhoudt. De bomen hebben binnen drie weken grote bladeren gekregen, het gras is gegroeid tot maailengte en de eerste lentebloemen duiken alweer richting grond tot volgend jaar. Maar dat is niet alles.

Geen sneeuw maar bloemen in Finland
Ook de Formule 1 wordt weer op de voet gevolgd. Zo kreeg ik via de buurman mee dat Kimi Räikkönen derde is geworden bij de laatste race: het is wat… Daarnaast loopt de studieperiode ten einde, en dat betekent afscheid nemen van andere buitenlandse studenten die langzaamaan terugkeren naar geboorte- of studieland. Nog een enkele opdracht en ook ik ben voorlopig klaar bij de Universiteit van Jyväskylä. Voorlopig, want wie weet keer ik hier volgend jaar weer terug.

Het beroemde Turunlinna ofwel Turku's kasteel uit 1280
Vorige week bezochten Kaisa en ik de oudste stad van Finland: Turku, of zoals de Zweden het noemen: Åbo. Heerlijk om weer door een echte stad te lopen. Want hoewel Jyväskylä een stad heet te zijn, en Tampere het écht moet zijn, beschouwde ik tot een paar dagen geleden alleen Helsinki als grote plaats. Maar ook Turku mag daar nu bij geschaard worden. Wat een verschil met de rest van het land. Het Gooische gevoel uit de bebouwde bossen van Hilversum kwam weer helemaal terug. Geen trainingspakken en gympen bij de dames en heren uit het Zweeds/Finse Turku, maar keurig in de duurdere merkpakjes. Auto’s van een paar ton rijden door de straten om vervolgens te parkeren bij een haven met een nog kostbaarder jacht. Dit alles kan meer gezien worden in het luxe dorpje Naantali, tien kilometer verderop, waar men met een glaasje rozé zonnend langs de waterkant zit.

Naantali: het Gooi in het klein
Ja, Finland is veranderd in een aantal weken tijd. Lag er vorige maand nog een dikke laag ijs op de meren, nu varen de bootjes weer vrolijk over de immense waterpartijen. En de mensen die erop zitten knikken vrolijk gedag: ook dat is een nieuwe ervaring.
Foto’s: Mark Swarts

He man!
Hoe is het?
Je verhaaltjes zijn nog steeds erg vermakelijk!
Gr!
Raymond zei dit op 29 mei, 2009 bij 8:48 pm